Það skeði þannig skildist mér, að brúarflokkur Gúnda hér, hættur nú að blogga er. Þessi fleygu orð sagði enginn en þau eru jafn sönn fyrir því. já lítið hefur verið bloggað síðasta árið. Nú ekki hafa ratað inn margar fréttir inn á fréttaveitu brúarrass og margar eru vikurnar liðnar án Ævars vikunnar...

Já en svo fóru allir helstu miðlar landsins að birta viðtöl og myndir af Ævari vikunnar. Þá fór fljótlega að gera vart við sig afbrýðissemi hjá Brúarrassmönnum. Við höfðum nebblega gleymt að sækja um einkaleyfi á Ævari vikunnar..SVEKKK.

Já feisbúkkæðið hafði heltekið brúarflokkinn eins og hann leggur sig eftir matinn Fuss. Nema lærifaðirinn Guðmundur og krútttröllið Gaupi þeir neita að láta glepjast af æðinu.

Nohhh í vetur fékk flokkurinn merkilegan liðsauka hann Böðvar á ósi sem að heitir ekki Böddi en er jafnan kallaður Fjör Böðvar eða bara einfaldlega Fjör. En nú á dögum er hann einfaldlega kallaður Drekinn eða The Dragon. Hann er alveg eiturmagnaður.

Flokkurinn hefur verið í óða önn að byggja brú við Haffjarðará og það er brjálað að gera ALVEG. Svo mikið hefur verið að gera að við vinnum frá 7 á morgnanna og til 9 á kvöldin og höfum valla orku til að blogga. En nú er ég búin að innbyrða hálfan líter af orku eða Power eins og við köllum hana og til í blogg. Ekki tókst okkur að halda í við mjög svo stífa og afar óraunhæfa verkáætlun þannig að við pöntuðum liðsauka úr vegagerðinni á Hvt. Fengum þessa líka himnasendingu BIG SEXY hinn knái og smái sporðdreki var sendur til okkar og hann er jafn magnaður og sporðdrekamyndinn í Dönsku stjörnumerkjamyndaseríunni enda kann hann tvöfalda töskubragðið...



Já hvernig ætti þetta verk að geta klikkað með bæði dreka og sporðdreka í flokknum jú það væri nottla næs að vera líka með flugdreka en það er ekki á allt kosið í þessum heimi.....




Eftir að Ævar vikunnar varð heimsfrægur gerði vart við sig hálfgert þunglyndi hvurnig gátum við gleymt einkaleifinu. Sumir voru svo fúlir að þeir ruku út og skutu stelk með stærðar riffli. Hann sprakk svo ekkert varð efir nema goggurinn og önnur löppin.

En koma tímar koma ráð segir Ævarinn og við lögðum á ráðinn. Fyrst að við getum ekki átt Ævar vikunnar einir þá er eins gott að allir fái að njóta hans.......... Jamm og við sendum öllum helstu miðlum í heiminum myndir og sögur af kappanum ásamt góðfúslegu leyfi Brúarrass til birtingar. Viðbrögðin stóðu sko ekki á sér. Vitum við ekki betur en að Ævarinn sé í viðtölum um allan heim...

Af restinu af genginu er þetta að frétta. Júlíus rakaði sig SVEKK.... Hallmundur Heljarskinn (aðalega á hnakkanum) kann ekki að hengja upp fötin sín hvað þá annað. Vígbjörgen hinn víðförli er rétt að detta í feðraorlof SVEKK.... Hallur mmmmmmmmmbylgjan keypti eitur rauðar golfbuxur og reynir að sannfæri hvern þannn sem á hann lítur að þær séu töff.... Dr Party keypti sér poolborð SVEKK...... Gaupi er svo sannarlega að drukkna í grínfeninu þessa daga að viðbættum sætleikanum sem er æðisgengisslegur.......... Gúndi er fullfrískur ................
Ég er gullfiskur..............

Ef einhver skyldi hafa verið að spá í það. Við stoppuðum nebblega einu sinni að morgni í sjoppunni og þá spurði gellan hvert við værum að fara núna. Alla tíð síðan hefi ég staðið í þeirri trú og sannfæringu að allir íbúar Hvammstanga hafi áhuga á því hvert við séum að fara eða hvar við erum. Og hverjir við erum. Aðallega ég.

Þannig er vaxið málið (ekki á ég þó við að það sé hyggilegt að vaxa á Sher lappirnar, enda yrði Sonny Crazy) að við erum að byggja brú í fyrsta skipti í langan tíma eftir þvæling landshorna á milli. Þetta er rétt hjá Kaldármelum þar sem er gjarnan "riðið "hestum og drukkið vín af áfergju enda gleður hóflega drukkið vín mannsins hjarta en óhóflega drukkið vín gleður mannsins lifur og lauk (þar með upptalningu þessari)

Dagarnir virðast líða einn af öðrum í áranna rás og hefur lítil breiting orðið á því sem og starfsmönnum kompanísins. Fjör Böðvar mætti á nýjan leik til starfa eftir að hafa leift sér að taka smá pásu, Setta kokkar fyrir liðið (ár), Guðjón er sætur, Tommi er rass, Júlli er lítill, Villi er enþá alveg einsog Steini á Reykjum, Hallmundur tekur slátur, Elli er Partý, Hallur og Gúndi fóru á fund í dag og fundu í dag Guð-mund handalausa.

Steyptum við súlur í dag og var Fjör við steypuna, ásamt Villa og Júðvíki litla. Rússneskur Borgnesingur með bling bling í neðri góm (einnig Bronco eigandi) kom með steypuna og kenndi okkur lexíur margar ásamt Rússneskum bardaga aðferðum við síló.

 

Björgvin Ölversson heitir maður. Honum er svo lýst. Meðalmaður á alla kanta með sannkallað meðalmennskubrjálæði. Og vandvirkur er hann með eindæmum, enda kallaður Verktakinn vandvirki af kollegum sínum þegar hann heyrir ekki til, enda eru þeir ekki til. Enda væru þeir uppfullir af gremju og öfundsýki. Björgvin er Benz maður, Björgvin er smekkmaður (notar samt ekki smekk) Björgvin á líka International dráttarbíl með Cummings mótor og Füellerkassa. Júlíus fékk að prófann, nallann, og ók í öfuga átt á öfugum vegarhelming og varð lasinn. Talið er að hann hafi fengið eyðni í puttann. Björgvin á líka vin sem heitir Óli. Óli er skemmtilegur. Þeir eru oft að bralla eitthvað saman. Þeir taka oft í nefið. Það finnst þeim fínt. Það gleymdist að senda jólakveðju til Brúarrass manna frá Björgvini og Óla. Afsakið!

Í síðastliðinni viku ætluðum við aleilis að taka til kostanna nýja gerð af

jæja bless. 

Já ég vil bara blíðlega benda á að það er kominn inn sexti og síðasti kapituli um hinn eitursnjalla Trölladreng.

Ég var þjáður af ritstíflu síðustu mánuði orðin útþanin og ógeðslegur en ákvað þá að gera bara eins og annar hver maður á íslandi. Að drekka stíflueyðir.


Það er nú þannig að við brúarmenn höfum verið við vinnu heimafyrir um síðastliðna mánuði. Þannig að geta nenna og áhugi fyrir brúarrassinum hjá okkur hefur verið lítil sem engin. En nú hefur orðið breyting á ég (Tómtmas) og Villi víðförli höfum verið sendir til Þórshafnar. Það er langt í burtu alveg.
Þar rétt hjá er brú sem var byggð á mýri og er að renna í allar áttir þannig að Möllerinn ákvað að senda sína bestu menn í verkið. Reyndar er einn af okkur sem að er betur til þess fallinn hann Skallmundur algaula. Hann var neflilega að múra kaupfélagsbrúnna í síðustu viku með útlensku múrefni sem reyndist vera sýkt af holdsveiki og er hann í þessum töluðu orðum að rita sín síðustu orð á facebook áður en að hendurnar detta af.
 
Hér sést dæmi um holdsveika manneskju

Hallur skrapp í gauragólfferð til USA um daginn með Sigga hlö og öðrum Bylgju mönnum og hafði víst gaman af.
Dr Partý er búin að vinna flest ef ekki öll áhugamanna pókermót sem haldin hafa verið í Húnaþíngi vestra.
En súkkulaði strákurinn okkar hann Júlíus er alltaf að missa fleiri og fleiri kíló sem engin virðast koma af gumpnum þannig að það er mál manna að það styttis í það að hann nái sér í konu. En fregnir herma að hann Júlli okkar hafi selt Dóra fúsa stofnbréfin sín í HB Granda fyrir slikk.

En Gaupi okkar er að vanda einn af mínum fallegustu frændum og gleður hverja þá manneskju sem á hann lítur.

 

Já ferð okkar Villa til þistilfjarðar var löng og alls ekki áfallalaus og lagt af stað 07.45 með kerru í eftirdragi sem dansar um allan veg ef farið er yfir 75 km hraða þannig að ekki er farið yfir þann hraða alla þessa leið.

Fyrst stoppuðum við í nesti á Blönduósi og hittum þar Lindu frá Núpi keyptum af henni drykk því við erum eins og blasrokka við viljum ekki vinna heldur bara drekka drykk. Við hreittum svo lélegum brandara í Lindu um að hún væri Núpolétt og héldum í hann.

Næst stoppuðum við í Varmahlíð og fengum okkur kaffi því eins og áður var tíundað þá viljum við ekki vinna heldur bara drekka drykk. Þar hittum við Axel Guðna.

Axel er einnig á þessari mynd
Svo þegar við komum á Akureyri reyndum við á þremur stöðum að kaupa tengirær sem heita víst langrær þarna fyrir norðan þar var líka borðað og drukkin drykkur og ég lennti í sjálfheldu á langferðabílnum með langa kerru aftan í en reddaði mér með snildarbakki.

Löngu eftir brottför frá Akureyri föttuðum við að við höbbðum gleymt að fara í bónus að kaupa drykk og já mat. Því var reddað í stórmarkaðnum Kaskó á Húsavík. Þar versluðum við af miklum móð ásamt dassa af þroskaheftu fólki það var fjör og mikið keypt af drykk. Þess má geta að við sáum engan hval á Húsavík Villa til mikillar lukku.

 

Svo var keyrt lengi lengi þá uppgötvaðist að við höfðum gleymt að taka olíu á Húsavík á transshit bifreiðina sem vill ekki vinna heldur bara drekka drykk. En eftir ítarlega leit í landabréfabókum og ferðasnepplum fundum við út að í Ásbyrgi þar sem Sleipnir hesturinn hans Óðins steig niður væri gríðarstórt hóffar og bensínstöð. Þar var dælt á olíu og keyptur drykkur. Í líka þeirri sóðalegustu sjoppu sem við höfðum nokkurn tíman komið í. Sjoppa sú var rekin af fyrrum bangkookbúum. Þar kenndi ýmissa grasa meðal annars fundum við oní kæli með kjöti og annari matvöru þann allra ljótasta og verst farna og skítugasta fótbolta sem við höfum á ævinni séð.

 

Þegar þarna er komið sögu hafði Gúndi sagt okkur frá vegi sem liggur yfir fjöll og styttir leiðina um 50km þessi vegur er reyndar ekki tilbúin en Gúndi sagði hann prýðis veg.  Er við beygðum inn á veginn þá leist okkur ekki á blikuna einhver troðningur holóttur og ljótur fljótlega mættum við bíl með tveimur starsmönnum verktakans á svæðinu þeir sögðu okkur að spíta í því að ögn ofar væri grafa að grafa veginn í sundur. Transhittinum var gefin eins mikill drykkur og hann gat í sig látið. Þegar við komum að gröfunni sáum við að það var búið að grafa í sundur hálfan veginn rétt bílbreiddin eftir og gröfumaðurinn sat fýldur og ljótur og beið eftir að við hunskuðumst framhjá.

Gröfumaðurinn var eins og blanda af þessum 2 mönnum.

Ekki batnaði vegurinn mikið það sem eftir var leiðar og meðalhraði svona um 30km á klukkustund. Græddum því lítinn tíma á þessari styttingu. Ekki bætti svo úr skák að það var búið að setja upp vegartálma þar sem vegleysan kom saman við stofnveg númer 85. En Villi minn vatt sér bara út og fjarlægði vegartálmann og við komumst að brúnni okkar klukkan rúmlega fimm.

 

Díses..

Já það er þannig að bloggritstífla hefur myndast í Brúarrass hópinn. Enda hefur ákaflega lítið gerst markvert í vinnu vorri.
Eftir áramót Var hann Dr Party (Elli okkar guðmunds í teygðu peysunni) skikkaður í sumarfrí eftir áramót. En hann Party okkar hann er athafnamaður mikill og leiðist það mjög að sitja auðum höndum og gera ekki neitt.
Þannig að hann réð sig í vinnu í sumarfríinu sínu um há vetur hjá frænda sínum honum Ómari Karls. Þar sannast það enn og aftur að sagan endurtekur sig eins og tískan (og við hjá Brúarrass bíðum hel spenntir eftir endurkomu Don Cano gallana) því að hjá Ómari var fyrir hásetinn Baldur Ingvar.
Já um það bil 20 árum áður voru þeir saman á sjó feður Baldurs og Ella í inniskó.


En Drinn er komin aftur í okkar raðir.
Skallmundur okkar algaula hefur haft í nógu að snúast um allt land á niðurrekstrarvélinni sinni. En það er eitt ljótasta farartæki/verkfæri sem að framleitt hefur verið. Hámarkshraði hennar er um 2km á klukkustund er því engin hraðamælir í vélinni heldur dagatal.
 Vélin súarna rekur staura ofan í jörðina með tilheyrandi háfaða og látum. Kunnugir fullyrða að Skallmundi takist engu að síður að yfirgnæfa lætin með eigin látum og til að tryggja að allir sem eru í grend taki örugglega eftir niðurrekstrarstjóra ríkisinns þá hamast hann á öllum 2 flautum sem eru bæði framan og aftan á niðurrekstrarbrakketinu.
 
Hér sést vélin í góðum gír
Honum til halds og trausts er sérlegur aðstoðarmaður niðurrekstrardeildar. Hann Gaupi okkar.
Eftir alveg einstaklega langa niðurrekstrartörn um daginn þá fékk niðurrekstrarvélin nóg af Bjarnfreðarsonar töktum í Skallmundi okkar og ákvað að detta bara í sundur og féll saman svo að bóman hrundi niður. Vélinni láðist að reikna með hliðarvindi enda með afar ófullkomna tölvu og féll því til hliðar en ekki ofan á stjórnhúsið sem sá gamli fyllti út í.

Þrátt fyrir jólafrí, miður vel heppnaðann árangur í spurningkeppni, frosthörkur, æseiv, netleysi og heita potta þá lifir Brúarrass enn, og jafnvel betur en nokkru sinni fyrr.

Við fengum allir konfekt í jólagjöf, allir helltu í glas um áramótin, nema BylgjuHallur og Júlíus. Svo héldum við eitthvað í áttina út á Snæfellsnes og reyndum að vinna svoldið og er frá leið færðum við okkur nær Borgarnesi og erum enn að brasa þar. Við fórum á þrettándabrennu og hittum Gunna okkar og varð öllum frábærlega heitt í framan, það var gaman.

Bless.

Vígbjrgn netvæddi

Já gott fólk vildi bara benda á það að það er komin 5 kapituli af trölla endilega kíkjiði.

Já viti menn það er barasta komið nýtt lag vikunnar ja sei sei já .
Við ákváðum að heiðra okkar helsta virtasta og besta listamann norðurlands vestra.
Hallbjörn Heartsson. Njótið heil. />

Já á fimtikudaginn síðastliðna þá skelltum við okkur (ég og Sterlaugur) á tónleika í borgarnesi með þeim Mugison og Björgvini Gísla. Það var fjör.

Mugison var miklu minni og ræfilslegri en ég hélt að hann væri. En hann Björgvin Gísla hann var nú heldur betur töff. Hann er frekar stuttfættur lítill maður með þónokkra bumbu. Hann virtist ekki vera mikið að spá í útlitið því hann var í gaddslitnum gallabuxum og í allt of lítilli peysu sem á stóð iceland en svo var hann í þeim flottustu og vönduðustu spariskóm sem að ég hef séð og með skítugan plástur á hálsinum. Hann var með grátt sítt hár sem er alltaf greitt aftur í tagl. Andlitsdrættirnir voru frekar furðulegir hann virkaði svona hundrað ára en samt svo barnslega saklaus. Mér fannst eins og hann væri svona hvítur indjánahöfðingi.

Ég sat á besta stað í húsinu ég sat nebbla beint á móti Björgvini en horfði á Múggann á hlið. Þeir spiliuðu öll frægustu lög Mugisons og urðu þau sem draumi líkust í höndunum á Björgvini. Það var eins og þeir færu í trans í lögunum. Þeir sátu skáhalt á móti hvorum öðrum og stöppuðu báðum fótum í takt eins og þeir væru að þramma upp bratta fjalshlíð. Svo horfðu þeir blítt í augun á hvorum öðrum eins og ástfangnir unglingar.

 Á milli laga sagði svo Múgginn reynslusögur af sjálfum sér og sínum nærstöddustu og voru þær allar mjög klámfengnar og hreint út sagt dónalegar. Sem var dísað. Ég skammaðist mín ekkert að sitja innan um fínt fólk í I LOVE PORN bolnum mínum þó að mamma hefði sjálfsagt skammast sín vel girt að venju.
Mér og Gaupa okkar til miklar lukku á var Jói Búbba líka á staðnum.

Daginn eftir þá fórum við Sterlaugur til Reykjavíkur fyrir sunnan. Átti að nýta daginn vel hjá tannlækni og við jólagjafainnkaup. Við vorum mætt snemma klukkan 9.50 það voru mikil mistök. Það opna öngvar verslanir í reykjavík fyrr en í fistalagi 11 og margar kl 12 eins furðulegt og það er. Kl 13.00 fór sterlaugur til tannlæknis það tók 40 mínútur. Á meðan reyndi ég að finna mér eitthvað til dundurs þarna í mjóddinni.

En gafst að lokum upp og ákvað að fá mér kaffi í bakarameistaranum.

Ég tók mér númer er ég kom inn og leit svo á skjáinn það var verið að afgreiða númer 95. Ég tók eftir 6 starfsmönnum en aðeins 2 voru að afgreiða og gékk það því ekki mjög hratt.
Er ég stóð og beið þá var pikkað í öxlina á mér. Þar stóðu tvær áttræðar ekkjur og önnur með staf. Hin leit á mig girndar augum og sagði.  Hva hvernig ert þú með númer ? hvurnig sér maður hvenær er komið að manni ? 
Ég bennti henni á skjáinn sem nú stóð á 99. Hún leit á mig mjög pirruð og sagðist sko alveg vita það. Hún spurði mig svo í beinu framhaldi ögn blíðari þó númer hvað ég væri. En gaf mér ekkert færi að svara heldur tilkynnti mér að hún væri númer 4.
Samstundis vatt hin sér að mér og sagði óþægilega hátt að hún væri númer 5 og nuddaði líkamanum eggjandi upp við minn. Það var að mér fannst nokkuð ljóst að þær voru að gera sér dælt við mig.

Ég ákvað því að vera mega töffari og svaraði. Ég er númer eitt stelpur ég er alltaf númer eitt. Þær hlógu að mér með taugaveikluðum hlátri á meðan þær horfðu á mig með dreymandi gláku augum.
En þá sá sú staflausa einhverja köku í búðarborðinu og gleymdi mér um leið og ruddist að búðarborðinu nánast yfir mig. Hin varð forvitin og ákvað að elta vínkonu sína og þrammaði stafum ofan fjórar tær á hægri fót minum og setti allan sinn þunga á stafinn. Með grátstafinn í kverkunum pantaði ég mér kaffi sem ég brenndi mig svo á.

Seinna um daginn fórum við Sterlaugur í Elkó í lindum. Er við komum út úr Elkó þá blasti við okkur undarleg sjón. Bifreið af gerðinni sjevrólett lacetti hafði verið lagt hliðiná glæsilegri skóda bifreið okkar.
En hinn vandaði maður og bílsjóri sem átti lettann hafði ekki þrátt fyrir háa greindarvísitölu skilið bílinn sinn eftir í gír né handbremsu. Því hafði lettinn runnið af stað og stoppaði með framhurðina utan um stuðarann á skóda mínum.
Það var ljóst að framhurð lettans var vel beygluð en ekkert vitað um ástand skoda stuðarans því hann var jú hálfur inní lacettínum. Það fauk svolítið í mig en heldur meira í hann Sterlaug. Nú var bara að bíða eftir eigandanum. Við sátum í korter með krosslagðar hendur og skeyfu á munn.
Þá sáum við ungt par koma út úr Elkó. Þau virkuðu mjög hamingjusöm er þau gengu vasklega út úr versluninni og stúlkan hélt á böggli. Þetta var eins og sjónvarspauglýsing. Það vantaði bara að einhver sýngi. Á ljúfri gleðistund.
En fljótt skipast veður í lofti þau fölnuðu og snarstönsuðu er þau sá bifreið sína. Er þau komu nær sagði ég manngreyinu að ekki væri gott að skilja bíla eftir ekki í gír og ekki í handbremsu. Þegar hann sá hvað hurðin var beygluð skipaði hann unnustu sinni að skila tölvunni og ég dó úr hlátri. Stúlkan leit á mig reið á svip og sagði ekki hlæja aðessu með þeirri asnalegustu rödd sem ég hef heyrt.

Strákgreyið skildi bara ekkert í þessu hann hafði jú alveg örugglega skilið bílinn eftir í gír. Eða svo hélt hann. Það fista sem að honum datt í hug var að hann hefði ekki læst bílnum og einhver hrekkjalómurinn komið og tekið hann úr gír. En bílinn var læstur. Bíllinn var ekki í gír. Hann bara skildi þetta ekki. Svo varð hann viss um að einhver hefði keyrt aftan á bílinn hans og feykt honum á skódann. Hann féll fljótlega frá þeirri kenningu enda engin vegsummerki já.
Þá gat hann loks játað á sig fávitaganginn. Það var ákveðið að ég skildi keyra skódann út úr hans bíl frekar en öfugt. En viti menn þegar ég keyrðan út þá heyrðist ægilegur smellur. Er ég kom út þá var beyglan á hurðinni horfin. Þetta skildi eigandinn ekki og varð örskoti viss um það að sjevrólett bifreiðin sín væri úr gúmmíi. Ég sýndi honum með því að pota í bílinn varlega með litla fingri hvað svona bifreiðar eru úr miklu pjátri.
Þá fékk hann hræðslukast og ættlaði sko ekki að þora að keyra þennan bíl framar því hann myndi klárlega deyja samstundis ef hann lennti í árekstri harðari en þessum. Ekkert sást á stuðaranum á skódanum og kvaddi ég því með virtum þennan mannstaula.

 
lacetti eftir árekstur á 7km hraða.

Já svona er lífið nú skemmtilegt og vil ég byðja alla sem að hitta hann Júlíus okkar að klóra honum fast og hratt á vinstri rasskinnini það finnst honum gott.

Það skeði þannig skildist mér á síðasta fimtikudag að áfram var haldið með spurnigarkeppni fyrirtækjana. Mætti þar fjöldi fólks á Cafe Síróp og fjögur lið. Þar mættust Tveir smiðir og fæðingarorlofssjóður og samkvæmt heimildum frá Kára braga þá unnu tveir smiðir fæðingarorlofssjóð 36-6 en töpuðu fyrir Pálma lækni 36-75.
Já fæðingarorlofssjóður fékk hann Pálma lækni með sér í lið en hann er víst að vinna þar ca 1 dag í mánuði. Pálmi læknir er víst líka nánast alvitur að mér skilst og keppir á ári hverju í þættinum útsvari. Sem sagt pró náungi.
Þetta uppátæki hjá þeim í fæðingarorlofssjóði leiddi nærri því til hjónaskilnaðar. Því eins og skiljanlegt er þá urðu liðsmenn tveggja smiða ekki par ánægðir með þetta þó sérstaklega þeir Kári og steypu Steini sem að eiga sitthvora konuna í þessum slóttuga fæðingarorlofssjóð. 
Ég spurði karl föður minn fyrir keppnina hvurt að hann væri ekki með í liði tveggja smiða. Hann sagði að hann gæti það ekki vegna þess að hann væri ekki á launaskrá heldur verktaki hjá þeim og fannst þetta að mér sýndist fáránleg spurning. Hann mætir nú engu að síður oftar til vinnu( hjá dobbeljú smiths eins og Indriði myndi segja) en einu sinni í mánuði frekar svona í kringum 20.

 
Mér er það í fersku minni hvað allir á Hvammstanga voru ánægðir að fá bumbusjóðinn til okkar. Þetta yrði til þess að ungt og vel gefið fólk sem flutt hefði burt og menntað sig myndi snúa til heimabyggðar og fengi viðeigandi starf miðað við menntun. Þetta var rétt hjá þessu fólki og er sjóðurinn fullur af vel menntuðu starfsfólki. Því finnst mér svo skrítið að þau þori ekki að taka þátt í svona keppni og senda atvinnuspurningarkeppnismann í staðinn. Við hvað eru þau svona hrædd ? Hallmund ?

Þetta fór í taugarnar á mér ég varð reiður fyrir hönd míns gamla vinnustaðs og félaga og lét það út úr mér að þegar þetta lið þanna í fæðingarorlofssjóð kæmi saman þá væru þau bara leiðinleg þó að mér finnist þau sem persónur ekkert leiðinlegar. Því eins og dóttir hennar Rakelar hans Kára sagði. Það er mikill munur á því að vera leiðinlegur og vera leiðinlegur við einhvern.
Svo fór ég að hugsa hvaðan kemur þessi gremja þá áttaði ég mig.

 

 SVINDLIÐ!!!!!!
Það var nebblilega önnur fyrirtækjakeppni haldin í sumar. Nánar tekið á Unglistarhátíðinni svona þrauta keppni. Þar mættu Brúarvinnuflokkurinn eldsprækir og fullir bjartsýni. Þar mætti líka bumbusjóðurinn og voru þau klædd í bleyjur og með snuð hangandi um hálsinn. Ég hélt að það væri til að tákna það að þau ynnu þarna. En aldeilis ekki það var til að tákna að þau ætluðu að haga sér eins og smákrakkar og svindla.
 

Í fyrstu þraut áttum við að labba eftir bita sem að liðsfélagar okkar stóðu á í röð,  komsat framhjá þeim án þess að stíga niður af bitanum og án þess að koma við fleiri en einn liðsmann í einu.

Þegar ég var að hlúnkast framhjá liðsfélögum mínum þá snerti ég tvo í einu og þurfti að byrja upp á nýtt. En þegar Bjössi hemmalögguson í bumbusjóðnum kom við tvo liðsfélaga í einu þá voru dómararnir þeir Danni Geir og Siggi Hólm sennilega að bora mjög fast og langt uppí nefið á sér því að ekkert var dæmt á bumbusjóðinn.

Seinna í keppninni voru liðsmenn látnir kasta grjóti í flísar og voru reglurnar nokkuð skírar. Hver leikmaður átti að henda steinunum sem okkur var úthlutað og þegar hann væri búinn að henda öllum þá mætti sækja þá handa næsta.    Þetta gerðum við í brúarflokknum samviskusamlega. Þegar kom að bumbusjóðnum þá henntu þau og náðu í grótin eins og þeim sýndist.
 

Við lögðum fram kvörtun en dómaraleysurnar þorðu ekki að gera neitt.

 Svo var komið að loka þrautinni. Þar útskýrðu dómararnir reglur þrautarinnar fyrir keppendum. Þar var einn hluti þrautarinnar að kasta svona kubb keflum í kubb kubba skýrt var tekið fram að maður ætti að henda fyrst í kubbinn sem var næst manni og svo koll af kolli ef maður hitti í kubb sem að væri fjær á undan þeim sem að væri nær þá ætti að reisa hann upp aftur.

 Þetta gerði hann Danni á hvalshöfða fyrir okkar hönd samviskusamlega. En fyrir bumbusjóðinn var það Raggi hennar Kollu hann hennti bara í kubbana í einhverri röð. Lokahnykkurinn í þrautinni var að einn liðsmaður hebbði bundið fyrir augun svo hann sæji ekki nokkurn hlut. Hinn ætti svo að snúa honum í svona ca 20 hringi og lóðsa svo hinn blinda og ringlaða með röddu sinni að vatnsfötu og láta hann koma með hana til sín.

Ég var sá með bundið fyrir augun og ringlaður hlúnkaðist ég eftir bendingum Hlyns og sá ekki baun. En hjá bumbusjóðnum var Bjössi hemmalöguson aftur á ferðinni. Hann gat bara labbað beint að fötunni og vissi nákvæmlega hvar hún var og virtist ekki þurfa neinar bendingar frá liðsélaga sínum.

Þú þarft nú ekki að vera geimvísindafræðingur til að átta sig á því að hann hafði hagrætt trebblinum sem bundin var um augu hans þannig að hann sá.

Eftir keppnina kom Elvar bróðir minn til mín og sagði að það væri greinilegt að Bjössi hebbði svindlað og tek ég mark á honum hann er jú læknismenntaður.

 Fyrir vikið unnu þau keppnina.

Við urðum að sjálfsögðu hundfúlir og kvörtuðum í dómara sem að kölluðu okkur vælukjóa og sögðu okkur tapsára.
 

 

Já eins og ég sagði áðan þá var ég mjög reiður út í bumbusjóðinn út af spurningarkeppninni. En svo fór ég að hugsa. Hef nú ákveðið að að svona lagað skipti engu máli þetta er jú bara svona grínkeppni til gamans gerð. Vona ég því að við lendum á móti bumbusjóðnum í næstu viðureign ef við töpum þá er hægt að segja ég meina þau eru með pró gaur í liðinu.

Það er nebblilega þannig að brúarflokkur gúnda heyrir ekki yndir vegagerðina á Hvammstanga heldur yndir framkvæmdasvið í Reykjavík fyrir sunnan. Þar vinna um 80 manns allt hámenntað lið og höfum við samið við menn þar að ganga til liðs við okkur. Við erum komin með sagnfræðing og verkfræðing og svo er spurning með eina konu sem er bókasafnsfræðingur.

Ég hlakka svo til.

Kveðja Tommi Dan.

Jæja þá var þess krafist að einhver annar rass en brúarrassinn sjálfur mundi rita eitthvað glens og fjör og eru Júlíus og Dr. Party sestir í ritsellingarnar til að kittla feitar hláturtaugar.

Það var bryddað upp á þeirri skemmtilegu hugmynd að brúarvinnuflokkur G. Sig mundi spreita sig á hugsunarsviðinu og taka þátt í spurningakeppni fyrirtækjana og fóru menn á mis miklum ókostum. Þótti mönnum gaman að veltast um í áfengisvímu á sviði (ekki sviðakjamma) og þykjast fróðir um allt og alla en ekki þó um hann Bjössa?
Fór keppni vel framm að mestu leiti þó ýmsar brandaravélar hafi slegið hátt í 18000 snúninga þegar verst lét. Og var hávaðinn ærandi.

(Talið er að brandara vélin hafi litið einhvernvegin svona út en erfitt var að bera kennsl á hana sökum gríðarlegrar og ómanneskjulegrar ölvunar(myndin var hýfð upp á gillsinum og sett saman eftir fermingarmyndunum))

Þrátt fyrir að hroðaleg ölvun hafi hvílt á sumum og þurft hafi að hýfa þá á og af sviði þá marðist óverðskuldaður sigur í krafti ölvunar og óminnis. Dómgæsla var óaðfinnanleg í alla staði í umsjá meistara Eggerts Karlssonar sem gerði hvorki upp á milli keppenda né áhorfenda sem fæstir voru í glasi.
Hér fyrir neðan er mynd af Eggerti okkar við dómarastörfin óaðfinnanlegu.

(Eggert að láta kófdrukknum keppendum líða eins og heima hjá sér.(honum sko))

Fannar sjómaður Hörpudisksson fór um víðan völl í keppninni og kom það honum sjálfum og áhorfendum á óvart að sjóarinn síkáti var ekkert svo sjóaður í sjómannaspurningunum sem voru 5 talsins en taldi sig engu síður færann í flestann sjó og skoraði á viðstadda í sjómann.

(sjómannslíf sjómannslíf ástir og ævintýr, já sjómennskan er ekkert grín)

Já þetta var frumraun vor í að reyna að blogga af sjálfsdáðum og munum við upplýsa ykkur um alla ölvunina á næstu spurningakeppni.

ok já bæ

Já eins og margir hafa tekið eftir þá hefur ekki verið mikið að gerast á síðu vorri enda flokknum verið tvístrað í allar áttir síðustu mánuði.
Hafa menn verið að vinna á hinum ýmsustu stöðum og ekki í netsambandi.
Einnig er ég búinn að þjást af ritstíflu í ristlinum en eftir öfluga speiglun hef ég ákveðið að ná í startkapplana og endurræsa síðuna.
Enda erum við með link inn á okkur á Hrísarsíðunni ekki amaleg  afmælisgjöf það.
En hingað til hef ég eingöngu haft aðgang að sjórnun síðunar en vegna ritstíflunar (sem ég er á lyfjum við) þá hef ég látið restina af flokknum hafa aðgang að síðunni þannig að nú er okkur öllum frálst að blogga úr okkur líftóruna.
Get ég því ekkki lengur tekið ábyrgð á skrifum hér inni. Vegna griðar niðurskurðar hjá Vegagerðinni þá er búið að reka ritsjórana okkar tvo þá Birki og Röggamuffin Hlyn.
Njótið heil og ég skora á hina rassana að fara að blogga .

Já þá er rappsnillingurinn V.I.P loksins komin með fyrsta lagið af væntanlegri sóló plötu sinni sem ku víst heita Credence Clearwater Rappwifer in the V.I.P house.
Já hann Þórhallur okkar V.I.P ákvað að taka sér smá frí úr teckno og dans bandinu "Hnapparnir" og skella sér í rappið.
Til að sýna fram á tungumálakunnáttu sína ákvað hann að rappa þetta dísaða lag á frönsku.
Fengum við hjá Brúarrass Entertainment góðfúslegt leyfi til að hafa það sem lag vikunnar.
Góðar stundir />

Já það skeði þannig skildist mér um daginn að enginn okkar var við vinnu hér í Búðardölum. Því þeir sem höbbðu ekki þegar verið sendir í útlegð fengu að fara í frábæra legð í grenivík. Þar fórum við (ég, Víg, DR-inn, Gaupinn, Gúndi og Leibbi jó George) og henntum upp nýrri brú á 10 dögum yfir Íllagil í Fjörðum. Það var fjör en alls ekkert netsamband. Þannig að engin var til að setja inn lög blogg og fréttir á síðu vora. Svo kom versluarmannahelgin og þeir allhörðustu skruppu til eyja. Það var fjör.


Það hefur verið til siðs svo lengi sem elstu menn muna að allur Brúarvinnuflokkurinn fái frí vikuna eftir versló. Og nú var engin breyting á. Þetta er afar dísaður siður sem minnir svolitið á svo kallað springbreik sem viðgengst í hinni stóru Ameríku. Þar fá allir unglingar frí á sama tíma og skella sér á óheflað fyllerí hels nálægt strönd (eða þannig er það í bíómyndunum).

 Komst því flokkurinn ekki í netsamband fyrr en í síðustu viku. En þá voru allir svo eftir sig að enginn gat hreinlega bloggað. Svo var Dr Partý líka heima fárveikur með svínaflensu, en hann er aðal driffjöðrin á Brúarrass.

Talandi um veikindi þá er hann Júlíus okkar veikur í þessari viku. Hann er búinn að hringja í flesta í flokknum og lýsa því hvernig hann bar sig að við að rassamæla sig. En hann er með nokkrar kommur. Í dag fór ég að forvitnast um heilsu hans og spurði Bylgju Hall hvurt hann hebbði heyrt í kauða. Hallur þorði ekki að hringja í hann eftir síðustu rassamælalýsingar.

 En þá sem og oft áður þá datt brandaravélin hann Vígbergur okkar í gang og tók að herma eftir kosningarsjónvarpi. Okkur var að berast nýjustu tölur frá Hvalshöfða 39,2. Þá gall í einhverjum BÍNGÓ.

Þá sá ég fyrir mér skemmtikvöld starfsmanna á sjúkrahúsi. Þar sætu allir starfsmennirnir með sér útbúinn bingóspjöld. En á sviðinu í samkomusal sjúkrahússins væru 40 sjúkrarúm hvert með einum sjúklingi í sem allir væru á maganum með rassana bera út í loftið og út úr hverjum þeirra stæði rassamælir. Svo mundi yfirlæknirinn velja sjúkling af handahófi kippa úr honum mælinum og lesa upp töluna. 38,7        37,8          39,5 Bíngó myndi svo öldruð hjúkrunarkona öskra af geðshræringu og spenningi og fengi að launum gjafakörfu með sárabindi, plástrum og morfínsprautu. Svo tilkynnir yfirlæknirinn nú ætlum við að spila heilt spjald enda verið að spila um aðalvinningin sem er rassamælir og gjafakort í segulómtækið.


Já þetta fannst mér skemmtileg tilhugsun og kvet ég alla þá sem lesa þessa síðu og vinna á einhverji heilbrigðisstofnun til að gera svona rassamælinga bíngó að árlegum viðbjóði
Heil og sæl í bili.

Já drengir mínir og frýr. Mikill tvístringur hefur átt sér stað á brúarflokk GS. Já Júlíus algaula og Birkir Borkason skelltu sér yfir helvítisgjánna í borgarnes með lífskúnsternum og Bylgjuaðdáandanum honum Halli. Skallmundur gamli tók hann Ragamuffin Hlyn okkar með sér í stauraniðurrekstur á Flúðum. Gúndi er í fríi á feykireið á hestbökum um þveralla dalasýslu. Gaupi okkar er í fríi sjálfssagt barneignar. Og Villi okkar Víðförli Jónumöggubróðir og Rótgróni vestfirringur í veikindaleyfi því að hann skaddaðist íllilega er hann féll frálsu falli og lennti á hnéinu. Til allra ólukku varð síminn hans á milli hnés og jörðu sem varð til þess að hann túttnaði út og sprakk.

Því gefur að skilja að ekki verður margt úr verki þegar allar helstu sprautur Brúarrass eru allt annarstaðar en ritstjórinn og hans trúvissi aðsoðarmaður (Dr party).
Július hefur hingað til séð um hlóðblöndun. Víg um skrif á ritsnilldinni um Trölladrenginn . Gaupi hefur verið hellsti söngvari og sögumaður. Hlynzi okkar hefur samið alla dansana. Birkir og gúndi hafa séð um innblástur og almenn næsheit. Og Hallur hefur séð um það að stilla reglulega á bylgjuna þegar við á. Og að sjálsögðu semur Hallmundur alla brandarana.
Ritsjórn Brúarrass var alvarlega að spá að setja síðuna á hóld yfir sumarmánuðina en svo hlóp í hana óvæntur eldmóður vegna fjölda áskoranna frá fólki sem að húðskammar okkur fyrir vanrækslu en sér svo ekki sóma sinn í að kommennta nokkur skapaðan hlut á síðu vora.
Því höfum við (ég og Dr-inn og Víg þegar hann er ekki hnébrotin og það næst í hann í síma) setið sveittir við hljóðblöndun á trölladreng og konntrílagi og nú verður hrúað inn efni eins og engin væri morgundagurinn.

Við upptökur á trölla litla vantaði sögumanninn og flesta helstu karaktera en við fundum svo sannarlega út úr því. En örvæntið ekki Gaupi mun snúa aftur sem sögumaður jafnvel enn dimmraddaðari.

Í síðstu viku þá ávað ég að kíkja á fjórðungsmót hestamann á melunum köldu við eldborgina. Þegar ég kom á staðinn fótgangandi byrjaði ég á því að borga mig inn hjá íturvaxinni konu í íturvaxinni björgunarsveitarpeysu inni í svona afgreiðslu skúr.

Ég var í mínu fínast pússi (snáðri peysu, stuttbuxum og croks skóm) gékk út úr skúrnum glaður í bragði með svona grænt armband um hönd. En fyrir utan stukku á mig tvær löggur (karl og kona íturvaxin með ágætum)skipuðu mér upp að lögreglubifreiðinni og hleyptu hundkvikindi út. Hundurinn (sem reyndar virtist sauðmeinlaus) hlóp um eins og naut í flagi gelltandi og hoppandi og snéri sér svo að mér. Ég hélt hann myndi mig um koll keyra og reyndi að róa hann með klappi og gælum. Það líkaði pólitíunum ekki og mér var skipað að standa grafkjur og snerta eigi dópleitarhundinn.

 Ég var svo spurður hvurt ég væri með eitthvað sem að gæti æst hundinn svona. Sagðst ég vera með tyggjó. Á bakinu var ég með forlátan bakpoka úr Belgjagerðinni í Reykjavík og var mér skipað að leggja hann frá mér.
Hundurinn réðst umsvifarlaust á pokann með ógnarlátum. Feita löggukonan spurði hvurt ég væri með eitthvað matarkyns í pokanum en svo var nú ekki. Þá tók hundurinn að einbeita sér að litlum hliðarvasa á pokanum. En þar geymdi ég blauta, skítuga og íllalyktandi sokka með dassa af mýrarrauðu. Þetta vildi löggukvenndið endilega skoða og handfjatla vel og lengi. Eftir leitina miklu og óárángrsríku þá tilkynnti karllöggan okkur (mér og löggukellu) að hundurinn væri fífl og þrusaði honum inní bíl.
Ég var handviss um að nú væri ég sloppin en svo var eigi því að nú tóku við yfirheyrslur.
Mér var bágt um að skilja yfirheyrsluaðferðina því kallin byrjaði á því að spurja mig hvurt ég væri að fara á hestamót. Það þótti mér undarlegt (en jánkaði þó) þar sem að ég var enn með veskið í höndnum og armbandið góða. Þá vildi konan vita hvar ég ætlaði að sofa þessa nótt. Ég sagðist ættla að sofa rétt fyrir utan Búðardal. Á svipnum að dæma virtist hún ekki trúa mér. Þá spurði kallinn mig aftur hvurt ég væri að fara á hestamót og bætti við "í þessum skóm" og bennti á croks skóna mína.

 Ég jánkaði afar undrandi. Þetta fannst honum frekar ótrúlegt og spurði mig tvisvar með reglulegu millibili hvurt ég væri ekki með auka skó. En þá greip konan inní og spurði mig aftur hvar ég hyggðist sofa og fékk sama svarið. Eftir langar og strangar útskýringar kom ég konunni í skilning um það að ég væri þangað komin til að horfa á frúnna ( Sterlaug ) keppa og hyggðist ættla fara um kveldið til Búðardals þar sem að ég stunda mína vinnu. Meðan á öllu þessu stóð stóð löggukallinn og starði á skóna mína og nagaði einnota kaffibolla.

Þess má svo til gamans geta að í síðustu viku fór ég líka til læknis í Búðardal. Markmiðið var að fá vottorð til þess að getað stjórnað kranavél. Þegar á heilsugæslustöðina kom tók við margra tíma bið eftir lækninum og það undarlegasta var það að það virtust bara vera karlmenn sem komu út frá lækninum. Loks kom að mér og þá áttaði ég mig á hlutunum læknirinn var nebblilega afleysingarlæknir og stúlka hin föngulegasta fædd árið 1984.

Hún spurði mig hvurt ég heyrði ekki vel. Ég sagði ha ? Hún lét mig lesa stafi á spjaldi. Gékk svo um alla stofuna og sagðist svo vera búin að tína litblindu bókinni og sendi mig svo út með blað. Þar efst á blaði stóð svo að ég væri með eðlilegan limaburð. Ég veit að þeir sem þekkja til eru henni ekki sammála.

Þess má svo til meira gamans geta að BylgjuHallur rifbeinsbrotnaði í síðustu viku við að lyfta upp fötu og var haldið vakandi í kúreavél

Heil og sæl öllsömul